محمود جعفری‌دهقی: حکیم توس، اندیشه‌های ایران‌شهری را به بهترین و هنرمندانه‌ترین شکل ممکن با ارزش‌های دینی ایرانیان مسلمان آمیخته است.

کشور ما در طول تاریخ با تهاجم‌های بی‌شماری روبه‌رو شده است و در تهاجم‌ها، زبان ملت غالب، بر زبان ملت مغلوب، چیره می‌شود. باوجود همۀ این تهاجم‌ها، زبان اقوام مهاجم نتوانسته، زبان فارسی را ببلعد. دلیل این ماندگاری در قدرت زبان فارسی است.

سجاد آیدنلو: ویژگی برجسته شاهنامه در قیاس با آثار ملل دیگر (یونان، هند و اروپایی)، «وجه ملی» بسیار پررنگ آن است. بسیاری از حماسه‌های دیگر، روایت درگیری‌های درون‌قومی است، اما شاهنامه گزارش جان‌فشانی یک ملت به نام ایران در برابر سرزمین‌های دیگر است.

از یک شاهنامه خطی نفیس وقفی موجود در کتابخانه حرم مطهر رضوی، رونمایی شد.

بیت «چو ایران نباشد تن من مباد/ بدین بوم و بر زنده یک تن مباد» شهرت عام و خاص دارد. بیتی که در هیچ یک از نسخه‌های شاهنامه به این ترتیب نیامده است؛ این بیت را شاعری ملی‌گرا در بحبوحه جنگ جهانی دوم به این شکل منتشر کرد و شهرت عام یافت.

یکی از دلایل و انگیزه‌هایی که سبب می‌شود درباره اهمیت اثری سترگ همچون «شاهنامه» به تکرار صحبت شود این است که قدر و ارج آن، آن چنان که باید نزد مردم و مسئولان شناخته نشده، یا به عمد نادیده گرفته شده است.

جلیل دوستخواه، شاهنامه‌پژوه و ایران‌شناس در ۹۲ سالگی در استرالیا درگذشت.

ویرایش هشت‌جلدی و ویرایش دوم شاهنامه دکتر جلال خالقی مطلق، نه تنها یک تصحیح است، بلکه یک تحول در شاهنامه‌پژوهی ایران به شمار می‌رود. این گزارش به بررسی مزایای این تصحیح، معایب و چالش‌های آن و تأثیر آن بر ادبیات و فرهنگ ایران می‌پردازد.

حماسه یکی از مهم‌ترین ژانرهای ادبی است که نه تنها داستان‌های گذشته را روایت می‌کند، بلکه ارزش‌های شجاعت، فداکاری و عدالت را در قالب شعر و نثر به ارمغان می‌آورد و به عنوان نمادی از هویت ملی و امید به آینده، همچنان زنده و تأثیرگذار است.

علاقۀ خالقی مطلق به «شاهنامه» از زمانی آغاز شد که پسردایی کشتی‌گیرش، موقع تمرین یا قبل از نرمش، «شاهنامه» می‌خوانده است. این علاقه به «شاهنامه» بعدها شکل تخصصی به خود گرفت و دست آخر خالقی مطلق چنان درگیر «شاهنامه» شد که حدود پنجاه سال از عمر خود را بر سر تحقیق در این اثر سترگ و تصحیح انتقادی آن گذاشت.