مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی در پاییز ١۴٠۵، دوره‌های آموزشی حضوری و غیرحضوری خود را با عنوان «مدرسۀ تاریخ و فرهنگ ایران»، برای علاقه‌مندان حوزۀ تاریخ، فرهنگ، هنر، علوم و... برگزار ...

حجت‌الله ایوبی با اشاره به آغاز به کار «خانه شاهنامه»، آن را خانه خرد و حکمت ایرانی و میراث جاودان فردوسی خواند.

حافظ این روزها از قاب تصویر یک شاعر خارج شده و در جهان داستان مولفان شیرازی، به شخصیت، راوی، فضای فرهنگی و حتی بخشی از منطق روایت تبدیل شده است.

درس‌گفتار «شرح گلشن راز» با تدریس منوچهر صدوقی سها، از شنبه ۹ آبان‌ماه ۱۴۰۵ از سوی انجمن آثار و مفاخر فرهنگی برگزار می‌شود.

در مراسم بزرگداشت روز حافظ، نکوداشت دکتر سعید حمیدیان، علی دهباشی از سال‌ها همراهی با دانش و پژوهش این استاد ادبیات گفت و حمیدیان با اشاره به فقدان دختر و همسرش، از دغدغه‌های خود درباره‌ی حافظ‌پژوهی، افراط در ستایش حافظ و ضرورت خواندن دقیق و روشمند شعر او سخن گفت.

روز شنبه ۲۵ مهر ماه ۱۴۰۵ مراسم روز بزرگداشت حافظ شیرازی در سفارت جمهوری اسلامی ایران در رم با همکاری رایزنی فرهنگی برگزار گردید.

محفلی به مناسبت بزرگداشت حافظ شیرازی، با محوریت رونمایی از کهن‌ترین نسخه خطی دیوان حافظ موجود در کتابخانه و موزه وزیری متعلق به دوره صفویه در این کتابخانه یزد، برگزار شد.

نشست «ابوالفضل بیهقی؛ از تاریخ‌نویسی تا قصه‌پردازی» در شهرکتاب مرکزی برگزار می‌شود.

پروفسور پریگارینا جوایز و نشان‌های بین‌المللی متعددی را از پاکستان، هندوستان و ایران دریافت کرده‌است که از جمله آن‌ها می‌توان مدال طلای بهترین استاد زبان فارسی از سوی دولت ایران پیش‌از انقلاب اسلامی و جایزه جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران برای ترجمه مثنوی در سال ۱۳۸۹ را نام برد.

همایش حقوق و ادبیات، با محوریت بررسی مفاهیم حقوقی و اجتماعی در شاهنامه فردوسی، گلستان سعدی و دیگر آثار کلاسیک فارسی، به دنبال گشودن دریچه‌ای تازه به میراث ادبی ایران و پیوند آن با دانش حقوق است.

مریم حسینی در نوشتاری به «برگزیده غزلیات شمس» به کوشش محمدرضا شفیعی کدکنی پرداخته است.

پرسش کتاب «راز ساقی» این است که بازتاب شخصیت امام علی (ع) را چگونه می‌توان در دیوان حافظ بررسی کرد و این پرسش، ما را به تأمل در اشاره‌ها و مناسبات معنایی شعر و به مفاهیمی مانند علم، عدالت، فتوت، بخشندگی و هدایت، و به امکان پیوند آن‌ها با میراث علوی می‌رساند.

سال‌هاست که ایرانی هنگام دلتنگی، سرگشتگی یا تصمیم‌های سخت، سراغ یک نفر می‌رود: حافظ. شاعری که به‌جای نسخه‌نویسی، غزل می‌نویسد و به‌جای پرسیدنِ «به من بگو چه شده»، خودش جوابی می‌آورد که انگار فقط برای تو سروده شده است.

حافظ از معدود چهره‌های ادبیات کلاسیک فارسی است که گذر قرن‌ها نه‌تنها از جذابیت شعر او نکاسته، بلکه هر نسل به فراخور دغدغه‌ها و پرسش‌های خود، معنای تازه‌ای در غزل‌هایش یافته است.

قدرت‌الله طاهری حافظ را حافظه جمعی ایرانیان می‌خواند و می‌گوید: حافظ همراهی در زندگی ماست و اگر حافظانه زندگی کنیم، حسرت ناکرده‌ها را نخواهیم خورد.