کد خبر:62071
پ
64009137

عکس‌های کمتر دیده‌شده از شفیعی کدکنی

نوزدهم مهرماه سال ۱۳۱۸، کدکنِ نیشابور، زادگاه مردی شد که امروز یکی از چهره‌های مطرح شعر معاصر، پژوهشگر برجسته ادبیات فارسی و استاد ممتاز دانشگاه تهران است؛ محمدرضا شفیعی کدکنی (م. سرشک). او درس و مشق را از خانه و مکتب‌خانه آغاز کرد و به دبستان و دبیرستان نرفت؛ از آغاز کودکی نزد پدر خود […]

نوزدهم مهرماه سال ۱۳۱۸، کدکنِ نیشابور، زادگاه مردی شد که امروز یکی از چهره‌های مطرح شعر معاصر، پژوهشگر برجسته ادبیات فارسی و استاد ممتاز دانشگاه تهران است؛ محمدرضا شفیعی کدکنی (م. سرشک).

او درس و مشق را از خانه و مکتب‌خانه آغاز کرد و به دبستان و دبیرستان نرفت؛ از آغاز کودکی نزد پدر خود به فراگیری زبان و ادبیات عرب پرداخت. در کنار آموزش علوم ادبی، علوم حوزوی مانند فقه و اصول و منطق را نزد استادانی چون ادیب نیشابوری، آیت‌الله حسین سبزواری و میرزا محمدهاشم قزوینی فراگرفت. در سال ۱۳۴۱ به دانشگاه فردوسی مشهد رفت و بعد هم به دانشگاه تهران آمد.

فروزانفر بعد از جلسه دفاع او از پایان‌نامه‌اش با عنوان «صور خیال در شعر فارسی»، جمله «احترامی است به فضیلت» را در دعوت او به دانشگاه نوشت.

به مناسبت سالگرد تولد شفیعی کدکنی، تعدادی از عکس‌های کمتر دیده‌شده این شاعر و استاد زبان و ادبیات فارسی توسط محمد حسینی باغسنگانی در اختیار ایسنا قرار گرفته‌اند که در ادامه مشاهده می‌کنید:

محمدرضا شفیعی کدکنی در جوانی
مهدی اخوان ثالث و شفیعی کدکنی
محمدرضا شفیعی کدکنی، محمد قهرمان و مهدی اخوان ثالث
شفیعی کدکنی و عبدالحسین زرین‌کوب
فریدون مشیری، رضا سیدحسینی
فریدون مشیری و شفیعی کدکنی
مهدی محبتی و محمدرضا شفیعی کدکنی
جلسه دفاع رساله دکتری مهدی محبتی، دانشگاه تهران بهمن ۱۳۷۴
ردیف بالا از راست: بهرام افشار، مهدی علمی، عنایت‌الله رضا، محمدرضا جعفری، ابوالحسن مختاباد، نادر مطلبی کاشانی
ردیف چهارم از راست: دکتر هوشنگ دولت‌آبادی، دکتر محمد استعلامی، دکتر محمد اسلامی
ردیف سوم از راست: اسماعیل صارمی، دکتر علی‌اشرف صادقی، محمدرضا شفیعی کدکنی، دکتر اصغر مصدق رشتی
ردیف دوم از راست: علی‌اصغر محمدخانی، علی‌اصغر سعیدی، محمود طلوعی
ردیف پایین از راست: ایرج افشار، کیکاووس جهانداری، دکتر محمدامین ریاحی، علی‌اصغر علمی، دکتر ژاله آموزگار، دکتر حسن انوری و صفدر تقی‌زاده

علی رواقی و شفیعی کدکنی

شفیعی کدکنی از دهه ۵۰ به جرگه شاعران پیوست؛ او در آغار کار به سبک قدما شعر می‌سرود و پس از آن به سبک نیمایی روی آورد و با انتشار دفتر شعر «در کوچه‌ باغ‌های نشابور» نام‌آور شد. اشعارش ‌غالبا رنگ ‌اجتماعی ‌دارد که معروف‌ترین آن‌ها «سفر به خیر» است که در کتاب‌های درسی نیز آمده و گاه به صورت مثل گفته می‌شود.

شفیعی کدکنی از دهه ۶۰ به بعد، به پژوهش در تاریخ با رویکرد تصحیح متون ادبیات عرفانی روی آورد. او در عرصه تألیف، تصحیح، ترجمه، نقد و تحقیق نیز از چهره‌ای ممتاز در ادبیات ایران است. برخی از آثار نظری و انتقادی و تصحیح و ترجمه او عبارتند از: «صور خیال در شعر فارسی»، «موسیقی شعر؛ تصحیح اسرارالتوحید» نوشته محمد بن منور بن ابی‌سعد بن ابی‌طاهر بن ابی‌سعید میهنی، «تصحیح تاریخ نیشابور» نوشته حاکم نیشابوری، از مجموعه آثار فریدالدین عطار نیشابوری، مقدمه، ترجمه و تعلیقات بر آفرینش و تاریخ از طاهربن مطهربن مقدسی در دو جلد، «مفلس کیمیافروش درباره شعر انوری»، «زبور پارسی نگاهی به زندگی و غزل‌های عطار»، «تازیانه‌های سلوک درباره قصاید سنایی»، «در اقلیم روشنایی تفسیر چند غزل حکیم سنایی»، «شاعر آیینه‌ها؛ بررسی سبک هندی و شعر بیدل دهلوی»، «آن سوی حرف و صوت؛ گزیده اسرارالتوحید».

از جمله دیگر آثار شفیعی کدکنی می‌توان به مجموعه شعرهایی چون «زمزمه‌ها»، «شبخوانی»، «از زبان برگ»، «بوی جوی مولیان» و «از بودن و سرودن» و همچنین کتاب‌هایی از جمله «این کیمیای هستی» و «با چراغ و آینه: در جستجوی ریشه‌های تحول شعر معاصر ایران» اشاره کرد.

مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب
تهران، خیابان انقلاب اسلامی، بین خیابان ابوریحان و خیابان دانشگاه، شمارۀ 1182 (ساختمان فروردین)، طبقۀ دوم، واحد 8 ، روابط عمومی مؤسسه پژوهی میراث مکتوب؛ صندوق پستی: 569-13185
02166490612