حدادعادل: سنایی و خاقانی هر دو از شاعران بزرگ ما هستند. اگر قرار است برای حافظ و سعدی و مولانا و خاقانی روزی در تقویم کشور داشته باشیم، برای حکیم سنایی هم باید روزی در نظر گرفته شود

سید علی میرافضلی: خواجو و سلمان ساوجی از جمله شاعران بزرگی بودند که به دلیل موقعیت تاریخی، آن ارج و منزلتی که شایسته‌شان بوده، به‌طور کامل نصیبشان نشده است.

هادی حاتمی‌کیا: سنایی نخستین شاعری به شمار می‌رود که اصطلاحات تصوف و عرفان را وارد شعر فارسی کرده و این مسیر را برای شاعران بزرگی چون عطار، مولانا و حافظ هموار کرده ‌است.

محمدکاظم کاظمی: اولین شاعری که مسائل زندگی را وارد شعر می‌کند، سنایی است و اگر سنایی نبود، شعر ما تا این مقدار رشد نمی‌کرد.

قبل از سنایی هم اشعار عرفانی اندکی داشتیم ولی سنایی را باید آغازگر تلفیق عشق و عرفان در ادبیات فارسی دانست.

فخرالدین عراقی با روی‌آوردن به عرفان به‌ویژه وحدت وجود و از سوی دیگر توجه ویژه به اندیشه‌های احمد غزالی و سنایی غزلیاتی پرشور و زیبا سرود.

نقد هرمنوتیک در دیوان و حدیقه الحقیقه سنایی غزنوی نوشتۀ فرید شعبانی از سوی انتشارات سفیر اردهال راهی بازار کتاب شده است

قصه، حکایت و داستان اگرچه در آثار نخستین پدیدآورندگان شعر تعلیمی صوفیانه چون سنایی و عطار صرفاً برای تأکید سخنان آنان در پرداختن به مقوله‌های گوناگون بود، اما رفته‌رفته کار بدان جا کشید که قصه‌ها تبدیل شدند به مدخل و دریچه‌ای برای ورود به مباحث گوناگون تصوف، چنانکه در مثنوی مولانا جلال‌الدین به خوبی مشهود است

بهاءالدین ابوعمرو عثمان بن عمر بن محمد مختاری غزنوی از اساتید شعرای فارسی گوی نیمۀ دوم قرن پنجم و نیمۀ اول قرن ششم هجری معاصر حکیم سنایی و مسعود سعد و امیر معزی است.

یادداشت‌هایی دربارهٔ برخی از حکایت‌های مثنوی‌های عطار مهران افشاری مقاله‌ای در جلد بیست و یکم پژوهش‌های ایران‌شناسی با نام یادداشت‌هایی دربارهٔ برخی از حکایت‌های مثنوی‌های عطار دارد