سعدی شیرازی استاد مسلم سخن فارسی و معلم اخلاق و ادب و تربیت است و هیچکس منکر این جایگاه بلند نیست؛ اما گاه قرار دادن اشعار او در کنار یکدیگر نوعی تناقض ظاهری و پرسش‌هایی را در اذهان ایجاد می‌کند.

سعدی شیرازی یکی از قله‌های بی‌بدیل زبان و ادبیات فارسی است که آثار او از منظر زبان‌شناختی و بلاغی واجد اهمیت بنیادین‌اند. بررسی زبان سعدی، در واقع مطالعه نسبت میان سادگی و پیچیدگی، ایجاز و عمق، و نیز کارکردهای چندلایه زبان در انتقال معناست.

احمد نادمی با بیان اینکه، آنچه سعدی را به عنوان یک متفکر و مصلح در جهان اثرگذار کرده است، آثار تعلیمی اوست، گفت: مخاطب سعدی فطرت انسان است و او همچنان به عنوان یک «معلم» در جامعه ما حضور دارد.

سعدی در دوران پرآشوب مغول، زمانی که ایران میان تیغ تاتار و زوال اخلاقی گرفتار بود، نه به عزلت‌نشینی صوفیانه پناه برد و نه به تملق‌گویی درباری تن داد.

معاون آموزش و پژوهش بنیاد سعدی با بیان‌ اینکه سعدی شاعری معتدل است، گفت: سعدی افراط و تفریط ندارد، زیاد از غم هجران نمی‌گوید، اما امید وصال را برجسته می‌کند یعنی امیدوار است و اینها است که از منظر روان‌شناختی هم سعدی را قابل ستایش می‌کند.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی به‌مناسبت روز بزرگداشت سعدی گفت: بزرگداشت سعدی، بزرگداشت روحِ زنده ایرانی است؛ روحی که جهان امروز بیش از همیشه به آن نیازمند است.

در بزرگداشت سعدی، نسبت اندیشه این شاعر با مسائل معاصر از جمله خشونت و فقدان گفت‌وگو مورد واکاوی قرار گرفت.

مهدی محبتی، استاد زبان و ادبیات فارسی در یادداشتی درباره ویژگی‌های ماندگاری سعدی شیراز سخن گفته است. او در این یادداشت این شاعر را برآیند فرهنگ ایرانی می‌داند.

عضو هیئت علمی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد گفت: انسان‌دوستی، اخلاق و مدارا از ویژگی‌های برجسته و جاری در آثار سعدی به‌شمار می‌رود؛ بیان این مفاهیم با ...

سعدی با نشاندن «کرامت و حرمت انسان» در کانون اندیشه‌هایش، آینه‌ای تمام‌نما از اخلاق و انصاف را پیش روی بشریت قرار داده که پیام صلح و نیکوکاری آن، سده‌هاست مرزهای جغرافیایی را درنوردیده است.