کد خبر:3810
پ
adabfarsi-m

«حلقه در گوش كردن» در تاريخ و ادب فارسي

«حلقه در گوش كردن» آييني كهن است كه در ميان اقوام و گروه هاي مختلف اجتماعي، و براي مقاصد گوناگون معمول بوده است.

ميراث مكتوب – «حلقه در گوش كردن» آييني كهن است كه در ميان اقوام و گروه هاي مختلف اجتماعي و براي مقاصد گوناگون معمول بوده است. بررسي ها نشان مي دهد كه از گذشته هاي دور، هم در گوش انسان ها و هم در گوش حيوانات حلقه مي كرده اند و هرچند گونه هايي از آن را به قصد زينت و آرايش به كار مي برده اند، غالباً براي گروه هاي فرودست جامعه، نشانه غلامي و بردگي بوده است. نگارندگان در اين مقاله، با تامل در پيشينه اين آيين در طول تاريخ و استخراج شواهد و نمونه هاي متعدد آن از متون ادبي و تاريخي، كاربردها و معاني مختلف و تنوع جنس و شكل اين حلقه ها را در عرصه تاريخ و ادب فارسي نشان داده اند.

آنچه در بالا آمده است بخشي از مقاله «حلقه در گوش كردن» در تاريخ و ادب فارسي» نوشته محمود عابدي و عباس بگ جاني است كه در شماره دوم فصلنامه علمي – پژوهشي ادب فارسي منتشر شده است.
متن كامل اين مقاله را با كليك بر روي گزينه دريافت فايل مطالعه كنيد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کلید مقابل را فعال کنید

مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب
تهران، خیابان انقلاب اسلامی، بین خیابان ابوریحان و خیابان دانشگاه، شمارۀ 1182 (ساختمان فروردین)، طبقۀ دوم، واحد 8 ، روابط عمومی مؤسسه پژوهی میراث مکتوب؛ صندوق پستی: 569-13185
02166490612