واژۀ «قاموس»، در أَصل، به معنایِ دریا، یا دریایِ بزرگ و دریایِ پهناور، یا میانۀ دریا، یا ژَرفجایِ دریا و گودترین جایِ آن است

شاهنامۀ فردوسی در عمر هزار ساله‌اش، همواره از مآخذ اصلی واژگان فارسی برای فرهنگ‌نویسان بوده است