سعید حمیدیان «حافظ» را آیت وسواس، دقت و تأمل می‌خواند و می‌گوید: کمتر کسی را در پهنه پارسی‌سرایی از این نظر عدیل او می‌بینم حتی نظامی و خاقانی را و حتی سلف و استادش سعدی را.