زبان شاهنامه، زبانی شگفت‌انگیز، خاص و در عین حال ساده و نزدیک و هم‌جوش با ذهن مخاطب توصیف شده است

در اثری ادبی - هنری تا نوشته، ساختار منطقی مستحکمی نداشته باشد، اجزای اثر جایگاه ویژهٔ خود را نیافته و چنان که باید به زیبایی و تاثیر دست نمی‌یابند و در نهایت به شکل ایده‌آل هنری راه پیدا نمی‌کند