زبان فارسی از زمانی بالید که اندیشه آفرید؛ آن‌گاه که فردوسی هویت را در سروده‌هایش زنده کرد و مولوی و حافظ و... جانِ آدمی را با سخن خود صفا و جلا دادند. اگر امروز نیز زبان فارسی بخواهد جایگاهی استوار داشته باشد، باید زبانِ دانش، پژوهش و فناوری باشد و همچنان زبان شعر و هنر بماند.

زبان فارسی مانند ملت و نژاد ایران در حوادث و نوائب بسیار و مصائب سخت و ناگوار، هرچند دچار تحول و دگرگونی فراوان گردیده است ولی خوشبختانه بر اثر غیرت و شهامت و حمیت و همت مردم این کشور، پایدار و استوار مانده و راه زوال زیادی نپیموده است.

رئیس انجمن دوستی ایران و تاجیکستان گفت: زبان فارسی تاجیکی در خانواده، محافل غیررسمی، شعرخوانی‌ها، روایت‌های شفاهی و ضرب‌المثل‌ها حفظ شد.

محمدجعفر یاحقی گفت: زبان فارسی ستون هویت ملی و پیوند ملت‌های فارسی‌زبان است و پاسداشت آن پاسداشت ایران و همبستگی اقوام هم‌زبان را تضمین می‌کند.

استاد برجسته ادبیات فارسی درباره اهمیت حفظ زبان‌ها و گویش‌های ایرانی گفت: اگر واژه‌ای از یکی از زبان‌های ایرانی بمیرد، ایرانیِ جان‌آگاه باید به سوگ بنشیند. با مرگ هر واژه، گنجینه‌ای بی‌جانشین از میان می‌رود.

از پهلوانیک و پارسیک تا ایرانیک، پرتویک و زیستیک، یک خطِ تکاملی مشخص دیده می‌شود: تبدیل پسوندِ ئیک از ابزاری صفت‌ساز به نشانه استقلالِ فرهنگی و معرفتیِ و خودبسندگی زبان فارسی.

نویسنده و روزنامه نگار پاکستانی-استرالیایی: از میانِ همهٔ زبان‌هایی که می‌شناسم، فارسی همان زبانی‌ست که بی‌واسطه با من سخن می‌گوید و شیوه‌ای تازه برای بودن پیشِ رویم می‌نهد.

استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی گفت: بدون تردید، عامل اصلی حفاظت از زبان فارسی در کنار جریان‌های دیگر تاریخ ادبیات ما، فردوسی است. فردوسی با نفوذ در ...

حکمت‌الله ملاصالحی:‌ دیرینگی و دیرندگی و پیوستگی تاریخ، فرهنگ، جامعه و جهان ایرانی لقلقه زبان نیست. یک جهان تاریخ و شواهد تاریخی و مدنی و معنوی و مدلول‌ها و مصداق‌ها و میراث مشترک بر آن مهر تایید می نهند.

کتاب «هویت ایرانی و زبان فارسی» تألیف شاهرخ مسکوب، منتشر شد.