کد خبر:3230
پ
kan-m

بررسي و مقايسه ساختار زباني چند اثر منثور عرفاني با محوريت كنوز الحكمه

مقاله «بررسي و مقايسه ساختار زباني چند اثر منثور عرفاني با محوريت كنوز الحكمه» نوشته يدالله بهمني مطلق و محمد خدادادي است که در دو فصلنامه كهن نامه ادب پارسي، سال سوم، شماره 2، پاییز و زمستان 1391 به چاپ رسیده است.

ميراث مكتوب – مقاله «بررسي و مقايسه ساختار زباني چند اثر منثور عرفاني با محوريت كنوز الحكمه» نوشته يدالله بهمني مطلق و محمد خدادادي است که در دو فصلنامه كهن نامه ادب پارسي، سال سوم، شماره 2، پاییز و زمستان 1391 به چاپ رسیده است.
در اين مقاله تلاش مي شود با نگاهي به وي‍ژگي هاي شاخص نثر كنوز الحكمه، آخرين اثر احمد جام، و ديگر آثار برجسته صوفيه قبل و بعد از آن، از قبيل كشف المحجوب، اسرار التوحيد، مرصادالعباد، و مصباح الهدايه و مقايسه آن ها، جايگاه نثر كنوزالحكمه معلوم و سطح كلي زبان صوفيان معروف روشن شود. اغلب صوفيه از زباني ساده، كه در دوران سامانيان كاربرد داشت و نهايتاً تا قرن ششم مرسوم بود، استفاده مي كردند. هدف عمده آنان بيان انديشه به زباني ساده و تاثيرگذار بوده است، اما از سبك رايج روزگار خود نيز بي تاثير نمانده اند. كليت زبان اين آثار، از نظر ساده گويي و ديگر ويِژگي ها، قرابت تنگاتنگي با نثر كهن دارد و نشان مي دهد زبان آن ها در ادوار گوناگون دست خوش دگرگوني برجسته و آشكاري نشده، بلكه سير تحول و نوگرايي در زبان آن ها نسبتاً آرام و كُند صورت گرفته است. بيش تر تفاوت ها به واژگان خاص، تاثير لهجه محلي، و ذوق نويسندگي نويسندگان مربوط است. برخي از اين آثار، به ويژه قسمت هايي از مرصاد العباد، به دليل ذوق شاعري نويسنده، رنگ شعر به خود گرفته و از فنون ادبي و احساسات و عواطف شاعرانه بهره مند شده است. شيوه به پايان رساندن ابواب و آميختگي ايجاز و اطناب در كنوز الحكمه سبك آن را از ديگر آثار مورد مطالعه متمايز كرده است.

متن كامل اين مقاله را در فايل پايين مطالعه كنيد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کلید مقابل را فعال کنید

مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب
تهران، خیابان انقلاب اسلامی، بین خیابان ابوریحان و خیابان دانشگاه، شمارۀ 1182 (ساختمان فروردین)، طبقۀ دوم، واحد 8 ، روابط عمومی مؤسسه پژوهی میراث مکتوب؛ صندوق پستی: 569-13185
02166490612