نهصد و چهل و دومین شب از «شب‌های بخارا» برای ادای احترام به ۹۰ سالگی استاد جلال خالقی‌مطلق، بزرگترین شاهنامه‌پژوه معاصر اختصاص یافت تا نیم‌قرن مجاهدت علمی مردی که شناسنامه ملی ایرانیان را از غبار تحریف پیرایش کرد، ستایش شود.

خبر درگذشت جلال خالقی‌مطلق بی‌هیاهو منتشر شد اما برای جامعه ادبی و دانشگاهی ایران، خاموشی او به معنای بسته شدن یکی از مهم‌ترین فصل‌های شاهنامه‌پژوهی معاصر است؛ فصلی که با دقت، وسواس و تعهدی کم‌نظیر نوشته شد.

یکی از دلایل و انگیزه‌هایی که سبب می‌شود درباره اهمیت اثری سترگ همچون «شاهنامه» به تکرار صحبت شود این است که قدر و ارج آن، آن چنان که باید نزد مردم و مسئولان شناخته نشده، یا به عمد نادیده گرفته شده است.

ویرایش هشت‌جلدی و ویرایش دوم شاهنامه دکتر جلال خالقی مطلق، نه تنها یک تصحیح است، بلکه یک تحول در شاهنامه‌پژوهی ایران به شمار می‌رود. این گزارش به بررسی مزایای این تصحیح، معایب و چالش‌های آن و تأثیر آن بر ادبیات و فرهنگ ایران می‌پردازد.

علاقۀ خالقی مطلق به «شاهنامه» از زمانی آغاز شد که پسردایی کشتی‌گیرش، موقع تمرین یا قبل از نرمش، «شاهنامه» می‌خوانده است. این علاقه به «شاهنامه» بعدها شکل تخصصی به خود گرفت و دست آخر خالقی مطلق چنان درگیر «شاهنامه» شد که حدود پنجاه سال از عمر خود را بر سر تحقیق در این اثر سترگ و تصحیح انتقادی آن گذاشت.

دکتر جلال خالقی مطلق، شامگاه هشتم اسفند 1404، در 88 سالگی در  آلمان درگذشت.

کتاب «ابیات بحث‌برانگیز شاهنامه» با گردآوری بهراد بنائی، رومینا رضوانی و ویشار کاوه، و مقدمۀ جلال خالقی مطلق، از سوی مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب منتشر شد.

کتاب «ابیات بحث‌برانگیز شاهنامه» با گردآوری بهراد بنائی، رومینا رضوانی و ویشار کاوه، و مقدمۀ جلال خالقی مطلق، از سوی مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب منتشر شد.

در میان آثار منظوم ادب فارسی، شاهنامه جزو نمونه‌های معدودی‌است که پیش از آن که به ستایش پیامبر اسلام بپردازد، به تفصیل از مراتب آفرینش یا موضوع جهان‌شناسی سخن رانده است.

«از شاهنامه تا خداینامه» نوشته جلال خالقی مطلق از سوی انتشارات دکتر محمود افشار منتشر شد.