قدرت‌الله طاهری حافظ را حافظه جمعی ایرانیان می‌خواند و می‌گوید: حافظ همراهی در زندگی ماست و اگر حافظانه زندگی کنیم، حسرت ناکرده‌ها را نخواهیم خورد.

حافظ را اگر امروز در میان خود می‌داشتیم و از او می‌پرسیدیم در جهانی که پر از فناوری، سرعت، ارتباطات، قدرت و دستاوردهای مادی است، چه چیزی بیش از همه گمشده است، گمان می‌کنم پاسخ او بازگشت به همان جوهر دیوانش بود: اخلاق، انسانیت، یک‌رنگی، مدارا، بخشش و پرهیز از ریا.

استاد زبان و ادبیات فارسی با بیان اینکه حافظ انسان را به وارستگی در جهانی میان دو قطب خیر و شر دعوت می‌کند، گفت: از نگاه حافظ، خوب زندگی‌کردن، رهایی از تعلقات و حرکت در مسیر رشد و آگاهی، انتخاب‌هایی هستند که در اختیار انسان قرار دارند.

حافظ، آیینه‌ای روشن در برابر ماست؛ آیینه‌ای که در آن، سیمای «من آرمانی» خویش را با حسرت به تماشا می‌نشینیم. در این آیینه، انسانی را می‌بینیم که آرزو داریم به او شبیه باشیم: انسانی یکتاپرست، آزاداندیش، صلح‌دوست، حقیقت‌جو، عدالت‌خواه، سالوس‌ستیز، وارسته، کریم، راستگو، مردم‌دار، مروت‌پیشه و اهل مدارا.

حافظ چون به تفأل گشوده می‌شود راه زیست و عشق می‌نماید و گاهی هشدار می‌دهد در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن/ شرط اول قدم آن است که مجنون باشی.

آنگاه که قلم بر سر اسباب دل می‌خورد، جهان از میان نمی‌رود؛ پرده‌ای از برابر جهان به کنار می‌رود. و در آن دم، طرب‌نامه عشق نگاشته می‌شود.

نشست علمی سی‌امین یادروز حافظ با حضور جمعی از استادان دانشگاه، پژوهشگران، نویسندگان و علاقه‌مندان به شعر و اندیشه حافظ شیرازی، با محوریت «حافظ در آفرینش‌های هنری و ادبی»برگزار شد. ...

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان اینکه زبان فارسی پیش و پس از حافظ تفاوتی بنیادین دارد، گفت: حافظ با نوآوری در واژگان، ترکیب‌سازی، صنعت ایهام، موسیقی شعر و تحول در غزل فارسی، فصل تازه‌ای در تاریخ این زبان گشود و به گسترش و تعمیق قلمرو زبان فارسی در جهان کمک کرد.

معاون امور فرهنگی وزیر فرهنگ به‌مناسبت روز حافظ نوشت: شاید حدیث نبوی «إنَّ مِنَ الشِّعرِ لَحِکمَةً» (همانا برخی از شعرها سراسر حکمت‌اند) ناظر به همین ظرفیت قدسی در پیوند صورت هنری با حکمت عملی باشد و شعر حافظ بی‌تردید والاترین مصداق این معناست.

قاسم کاکایی در آیین بزرگداشت یادروز حافظ در شیراز گفت: حافظ شاعری ملی و در عین حال برخاسته از هویت فرهنگی شیراز است و بازخوانی اندیشه‌ها و معانی ژرف نهفته در دیوان خواجه شمس‌الدین محمد، برای شناخت بهتر شخصیت و جهان فکری او ضرورت دارد.