سیدمصطفی محقق داماد، استاد فقه و حقوق عضو هیئت امنای این سازمان، با حضور در گنجینه نسخ خطی کتابخانه ملی ایران، از شماری از نسخههای خطی کمیاب، نفیس و منحصربهفرد این مجموعه بازدید کرد.
محقق داماد، با اشاره به اهمیت نسخههای خطی در حفظ حافظه تاریخی و علمی کشور گفت: «شناسایی و انتشار نسخههای علمی در حوزههایی چون پزشکی، نجوم، ریاضیات و دیگر علوم، خدمتی بزرگ به تاریخ علم اسلامی است. مطالعات ما در این حوزه همچنان با کاستیهایی روبهروست و کمک به شناخت آن میتواند یکی از رسالتهای مهم سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران باشد.»
وی افزود: «معرفی این آثار، نقش شایان دانشمندان مسلمان در شکلگیری و گسترش علوم را آشکار میکند و مانع از مغفولماندن این بخش از تاریخ میشود. این اقدام، افزون بر افزایش آگاهی ما از تاریخ علم، جایگاه مسلمانان در شکلگیری علوم جدید را نیز نشان میدهد.»
محقق داماد همچنین با اشاره به افزایش آگاهی عمومی درباره ارزش نسخههای خطی اظهار کرد: «در سالهای اخیر، توجه مردم به اهمیت این آثار بیشتر شده و در کنار اقدامهای خیرخواهانهای مانند کمک به اماکن مذهبی، گرایش به فعالیتهای فرهنگی، از جمله خرید و اهدای نسخههای خطی به کتابخانهها نیز افزایش یافته است.»
وی در پایان تأکید کرد: «افزون بر سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، دیگر نهادها و مراکز فرهنگی نیز باید نسبت به شناسایی، گردآوری و نگهداری نسخههای خطی حساسیت و اهتمام بیشتری داشته باشند.»
غلامرضا امیرخانی، رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، نیز در این بازدید با اشاره به تلاشهای سازمان برای شناسایی، گردآوری و حفاظت از نسخههای خطی نایاب گفت: «نسخههای کمیاب و ارزشمندی در کشور وجود دارد که برخی از آنها در شرایط مناسبی نگهداری نمیشوند؛ ازاینرو، کتابخانه ملی ایران میکوشد با شناسایی و انتقال این آثار به محیطی استاندارد، زمینه حفاظت اصولی از آنها را فراهم کند.»
وی افزود: «گاهی نسخههایی که مفقودشده تلقی میشوند، پس از سالها در مجموعههای شخصی یا خانهها شناسایی میشوند. برای نمونه، نیمه نخست نسخهای که بخش دیگر آن در کتابخانه بریتانیا نگهداری میشود و پیشتر مفقودشده تصور میشد، در تبریز شناسایی و به کتابخانه ملی ایران منتقل شد.»
در این بازدید، اکبر ثبوت، پژوهشگر تاریخ و فلسفه اسلامی؛ هومن یوسفدهی، مدیرکل کتابهای خطی و نادر سازمان؛ و محمدرضا نوراللهیان، مشاور رئیس سازمان و دینپژوه، نیز حضور داشتند.
[1]
منبع: کتابخانه ملی